Vrijwilligers bij de brandweer: uw en mijn veiligheid

Door Jan Van Esbroeck op 10 januari 2014, over deze onderwerpen: Veiligheid

Met duizenden zijn ze in Vlaanderen: de vrijwilligers van de brandweer die dag in en dag uit klaar staan voor uw en mijn veiligheid. Uit oprecht engagement, want het is niet eenvoudig deze taak te combineren met een gezinsleven en een voltijdse job. Nu een woordvoerder opstaat om hun belangen te verdedigen – de VVB - wil minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet niet met hen aan tafel. Voor N-VA-Kamerlid Jan Van Esbroeck een onbegrijpelijke beslissing. Hij pleit er alvast voor dat de vrijwilligers een volwaardige stem krijgen in de onderhandelingen over het nieuwe statuut van de brandweermannen en –vrouwen.

Minister Milquet erkent de Vereniging Vlaamse Brandweervrijwilligers (VVB) niet als gesprekspartner. In de Kamer was ze hierover gisteren zeer formeel, naar aanleiding van een parlementaire vraag die ik stelde. Meer dan een beleefdheidsbezoekje aan haar kabinetschef moet de VVB momenteel niet verwachten. 

Niet meteen een geruststellende gedachte voor de duizenden vrijwillige brandweermannen en -vrouwen. Terecht zijn zij ongerust over het feit dat de federale regering, met het oog op de aankomende brandweerhervormingen, geen rekening houdt met hun specifieke omstandigheden. Want over de hoofden van deze vrijwilligers worden beslissingen genomen die een directe impact hebben op hun leven. Meer nog: als de maatregelen niet worden bijgestuurd zullen veel vrijwilligers er mee ophouden. De instroom van nieuwe krachten wordt zo quasi onmogelijk gemaakt. 

Driekwart vrijwilligers 

Het meest in het oog springende in de hervormingen zijn de fysieke eisen. Niemand ontkent dat het uitermate belangrijk is dat de vrijwilligers over een goede conditie beschikken, maar de opleidingen en bijscholingen moeten combineerbaar blijven met een voltijdse job én een gezinsleven. De plannen van Milquet schieten hierin te kort. Ook worden er meer en meer eisen gesteld vooraleer deze vrijwilligers bevorderd kunnen worden. 

Dat de vrijwilligers het heft in handen nemen en een vereniging oprichten – de VVB – hoeft dus niet te verwonderen. Het is onbegrijpelijk dat Milquet niet met hen aan tafel wil zitten om rekening te houden met hun bekommernissen. 

Want laten we wel wezen: zonder vrijwilligers geen brandweer. In Vlaanderen bestaat meer dan driekwart van de korpsen uit vrijwilligers. Voor lokale besturen is een volledig professionele brandweer gewoonweg onbetaalbaar. Het zou trouwens een inefficiënte manier zijn van besteding van overheidsmiddelen, want de brandweer rukt uiteraard niet constant uit. Gelukkig maar. Anderzijds moet er wel een constante paraatheid zijn: brand kan natuurlijk altijd uitbreken. Alleen door vrijwilligers in te schakelen kom je hieraan tegemoet. 

Ik zal ervoor blijven pleiten dat deze duizenden vrijwilligers – rechtstreeks en via de VVB – gehoord worden door de regering. Het statuut van de brandweer gaat in de eerste plaats over hen, maar ook over U en mij. Het gaat over onze veiligheid: iedereen is gebaat met een goed functionerende en gemotiveerde brandweer waarin ook de vrijwilligers centraal staan.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is